Festivalfocus Ieperfest: het ‘hardere genre’ vs vrouwen

Ieper Hardcore Fest wordt vandaag afgetrapt in - hoe kan het ook anders - Ieper. Slechts twee op 42 acts op hun line-up hebben een vrouw op het podium, en daarmee staan ze een stuk lager dan het gemiddelde. Maar is de genderbalans wel zo vanzelfsprekend in het zwaardere genre? Worden andere zwaartepunten gelegd? En zit het publiek van Ieperfest wel te wachten op een genderbalans? Organisator Jan Temmerman vertelt.

Disclaimer: onderstaande guest blog vertegenwoordigt niet de mening van shesaid.so Belgium of shesaid.so Global.


Een festival in het ‘hardere genre’? Vlammende gitaren, een beat die een weide op en neer doet gaan, de geur van zweet en bier, glimmend metaal, lange baarden, stoere zonnebrillen, vrouwen in een weinig verhullende lederen of latex garderobe, … Dit is toch een man die spreekt? Spreken we nu in clichés? Hoeveel mensen denken in deze termen als ze horen ‘festival in het hardere genre’? Is dit beeld waarheidsgetrouw?

Crossover

In zeker opzicht geldt dit voor bepaalde festivals in België rond de eeuwwisseling. De opdeling van genres en subgenres werd toen veel strakker aangehouden. Bovenstaande beschrijving beantwoordde in een heel aantal specifieke festivals perfect aan de realiteit.

Gelukkig heeft het crossover-fenomeen de laatste veertig jaar gezorgd voor meer dan een kruisbestuiving van enkel riffs en beats. Ook gedachtengoed van andere muziekstromingen en substromingen zorgden voor een verrijking van het ‘hardere genre’. Digitalisering gold hierin als blaasbalg op een verschroeiend vuur.

Wat verstaan we ook onder het ‘hardere genre’? Max Cavalera (Sepultura, Soulfly) en Isahn (Emperor) spelen beiden ‘metal’. Zet ze samen aan tafel en je krijgt heel waarschijnlijk een interessante babbel, zolang het over muziek gaat. Als het over politiek zou gaan, moeten we misschien zelfs tussenbeide komen.

Net zoals het maatschappelijke veld uiteenvalt in denkstromingen en meningen, deelt ook het hardere muziekgenre zich op in verschillende interessevelden met elk hun eigen aandachtspunten. De ene al wat meer ethisch verantwoordelijk dan de andere.

Female-fronted bands

Ondergetekende is natuurlijk medeorganisator van een hardcore-festival. Dit jaar hebben we twee bands op de affiche met een vrouwelijke vocalist. Op een totaal van 42 bands is dit natuurlijk peanuts. Daarbovenop maakte de bandverantwoordelijke van deze zangeressen een verkoopargument. ‘Check these female fronted bands.’ Ook de hardcore-wereld is overwegend mannelijk, denk je dan.

En toch. Het hardcore-publiek is de laatste 15 jaar enorm ‘vervrouwelijkt’. Deels onder invloed van een reeds sterke vrouwelijke aanwezigheid in de punkrockscene, een subgenre dat er altijd sterke banden met hardcore op nahield. Hoewel er nog steeds meer mannen rondlopen op de festivalweide, naar verhouding onderscheiden we steeds meer vrouwen met een sterke eigen wil en mening.

Dat vertaalt zich ook in de festivalorganisatie. De vrouwen zijn over alle vrijwilligers heen ondervertegenwoordigd, maar zitten naar verhouding meer op posities die verantwoordelijkheid vragen. Een goede zaak, want waar het mannelijke ego beslissingen in de weg staat brengt de ‘zachtere’ vrouwelijke aanpak vaak soelaas.

Het Greenteam, onze veganistische keuken, de camping, onze More Than Music-tent, contact met leveranciers, … De luidste stemmen die hier weerklinken om de lijnen uit te zetten voor de andere vrijwilligers, zijn die van vrouwen. Neem ze weg, en wij zitten als Ieperfestorganisatie met een groot probleem.

Over het bovenvermelde label ‘female fronted bands’ werd bij ons dan ook onderling gediscussieerd. ‘Moet dat daar wel bij? Het is toch gewoon goede muziek?’ Net zoals andere topics waar we met dit festival rond werken – zoals ecologie, mensen- en dierenrechten – moet er bij ons plaats zijn voor gendergelijkheid en eventuele genderproblematieken.

Versiering

Hebben we nog een weg te gaan? Uiteraard, maar hardcore en aanverwanten zitten al aardig in de goede richting. Stellen dat het hardcore-subgenre verantwoordelijk is voor meer vrouwelijke emancipatie binnen het volledige ‘hardere’ muziekgenre? Dat is dan weer een brug te ver. De bijdrage zal er evenwel geen slecht aan gedaan hebben.

De tijd dat vrouwen louter golden als versiering op festivals in het hardere genre ligt gelukkig achter ons. Hoewel. Ondergetekende moest wel even slikken toen Steel Panther op Graspop twintig jonge vrouwen uit het publiek haalde en haast topless over het podium liet paraderen.

Op Ieperfest zou dit meteen ontaarden in protest en een discussie rond (zelf)respect en intelligentie. Mooi zo!

Jan Temmerman
Medeorganisator Ieper Hardcore Festival

65466474_10157028644410255_1772402307204382720_n.jpg